Νοέμβριος 3, 2010

Τα βιβλία

Posted in Ομηρικά Έπη, βιβλία στις 9:34 ΠΜ από elzin


που διαβάσαμε στον….Φ. Ο καιρός του Τόξου

Φ Οδύσσειας
Τότες στο νου της έβαλε η θεά η γαλανομάτατης Πηνελόπης, της καλής του Ικάριου θυγατέρας,τόξο και σίδερα σταχτιά να βάλη στους μνηστήρεςαγώνα και σφαγής αρχή μες στου Οδυσσέα τους πύργους.
5
Τη σκάλα του θαλάμου της την αψηλή κατέβη,πήρε ώριο γυριστό κλειδί στο μαλακό της χέρι,χαλκένιο και με φιλντισί χερούλι ταιριασμένο.Ως στο στερνό το θάλαμο πηγαίνει με τις βάγιες,που κοίτουνταν οι θησαυροί του βασιλέα κρυμμένοι,
10
χαλκός, χρυσάφι, σίδερο περίτεχνα εργασμένο.Είχε και πισοτέντωτο δοξάρι και φαρέτρα,που μέσα της ήταν πολλές στεναχτερές σαγίτες.Από τη Λακεδαίμονα τά ‘χε ο Δυσσέας φερμένα,του ομοιόθεου του Ίφιτου, γόνου του Ευρύτου δώρα.
15
Στου Ορσίλοχου ανταμώθηκαν του αντρείου στη Μεσσήνη,σαν πήγε ο Οδυσσέας εκεί για χρέος που όλ’ η χώρατου χρώσταγε· τι πρόβατα τρακόσα από το Θιάκιμε τους βοσκούς αρπάξανε και φύγαν Μεσσηνίτεςμε πλεούμενα πολύσκαρμα· και μακρινό ταξίδι
20
πήγε ο Δυσσέας ζητώντας τα, μικρός πολύ κι αν ήταντι ο κύρης του τον έστειλε και του Θιακιού οι γερόντοι.Και πάλε ο Ίφιτος εκεί φοράδες δώδεκα ήρθενα βρη χαμένες, που γερά βυζάνανε μουλάρια·αυτές δα που του γίνανε χάρος και μαύρη μοίρα,
25
κατόπι, στον αντρειόψυχο του Δία το γιό σαν ήρθε,τον Ηρακλή, το γνωριστή κάθε έργου φημισμένου,που ο άνομος στο σπίτι του τον έσφαξε, αν και ξένο,και μήτε θεό δε ντράπηκε, και μήτε το τραπέζιπου τότες του παράθεσε· μόνε κι εκείνον σφάζει,
30
και τις βαριόνυχες κρατάει φοράδες στο παλάτι.Αυτές ζητώντας ο Ίφιτος, τον Οδυσσέα ανταμώνει,και το δοξάρι τού ‘δωσε, που ο Εύρυτος ο μέγαςκρατούσε μιά φορά, μα πριν πεθάνη τό ‘χε αφήσειτου γιού του στα παλάτια του. Και τότε ο Οδυσσέας
35
τού ‘δωκε κοφτερό σπαθί και δυνατό κοντάρι,αρχή φιλίας γκαρδιακής· μα οι δυό δε γνωριστήκανκαι σε τραπέζι, γιατί ο γιός του Διός είχε σκοτώσειτον Ίφιτο το θεόμοιαστο, που τού ‘δωκε το τόξο.Στον πόλεμο σαν έβγαινε με πλοίο ο Οδυσσέας,
40
τ’ άφηνε σπίτι, θύμημα του αγαπητού του φίλου,και μόνο στην πατρίδα του κρατούσε εκείνο τ’ όπλο.
 

Σαν έφτασε στο θάλαμο η τρισεύγενη γυναίκα,και στο κατώφλι ανέβηκε το δρένιο, που τεχνίτηςτό ‘χε σκαλίσει ξυλουργός, και το ίσιωσε με στάφνη,
45
και παραστάτες έστησε, κι έβαλε ωραίες θύρες,αμέσως τότες το λουρί ξελύνει απ’ την κρικέλα,χώνει ίσια μέσα το κλειδί, τους σύρτες βρίσκει αντίκρυ,τους σπρώχνει, και καθώς βογγάει μες στο λιβάδι ταύροςπου βόσκει, όμοια βόγγησαν κι οι θύρες οι πανώριες,
50
με του κλειδιού το βάρεμα, κι ανοίξανε ομπροστά της.Ανέβηκε στο πάτωμα με τα πολλά τ’ αρμάρια,και μέσα με τις φορεσές τις μοσκομυρισμένες·κι απλώνοντας το χέρι της, ξεκρέμασε το τόξομε το θηκάρι, που λαμπρό παντούθε φεγγοβόλα.
55
Καθίζει, και περίλυπη στα γόνατα το παίρνει,βγάζει το τόξο, κι αρχινάει το κλάμα βλέποντάς το.Και σάνε καλοχόρτασε τα δάκρυα και το θρήνο,ξεκίνησε στο μέγαρο προς τους λαμπρούς μνηστήρες,κι ήρθε το πισοτέντωτο κρατώντας το δοξάρι,
60
και τη φαρέτρα με πολλές στεναχτερές σαγίττες.Φέρναν κι οι παρακόρες της κασέλα γεμισμένημε σίδερο και με χαλκό, τα σύνεργα του αφέντη.Κι η ζουλεμένη αρχόντισσα σαν πήγε στους μνηστήρες,σιμά στο στύλο στάθηκε της δουλεμένης στέγης,
65
σηκώνοντας στην όψη της το λιόλαμπρο φακιόλι,[ με τις παραστεκάμενες δεξιά κι αριστερά της ].και στους μνηστήρες μίλησε κι αυτά τους είπε τότες·

Τη δ’αρ’επι φρεσί θήκε θεά γλαυκώπις Αθήνη ,κούρη Ικαρίοιο,

περίφρονι Πηνελοπείη, τόξον μνηστήρεσσι θέμεν παλιόν τε σίδηρον
εν μεγάροις Οδυσήος, αέθλια και φόνου αρχήν.
Κλίμακα δ’υψηλήν προσεβήσετο
οίο δόμοιο είλετο δε κληίδ’ευκαμπέα
χειρί παχείη καλήν χαλκείην, κώπη δ’ελεφαντος εήεν.
Βη δ’ίμεναι θάλαμόνδε συν αμφιπόλοισι γυναιξίν έσχατον.
Ένθα δε οι κειμήλια κείτο άνακτος χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος.
Ενθα δε το τόξον κείτο παλίντονον ηδέ φαρέτρη ιοδοκός
πολλοί δ’ένεσαν στανόεντες δϊστοι,
δώρα τα οι ξείνος Λακεδαιίμονι δώκε τυχήσας Ίφιτος Ευρυτίδης, επιείκελος αθανάτοισι,

…Η δ’ότε δη θάλαμον τον αφίκετο δία γυναικών, ξέσσεν επισταμένως
και επί στάθμην ίθυνεν.
αυτίκα’αρ’η ιμάντα θρώς απέλυσε κορώνης εν δε κλ紨ιδ’ήκε, θυρέων οχήας άντα τιτυσκομένη τα δ’ανέβραχενν ήϋτε τάυρος βοσκόμενος λειμώνεσι.

…ένθεν ορεξάμενη από πασσάλου αίνυτο τόξον αυτώ, ος δε κατ’αύθι,
φίλοις επί γούνασι θείσα, κλαίε μάλα λιγέως εκ δ’ήρεε τόξον άνακτος.
Η δ’επεί ουν τάρφθη πολυδακρύτοιο γόοιο βη π’ίμεναι μεγαρόνδε
μετά μνηστήρας αγαυούς ΄θα τόξον έχουσα εν χειρί παλίντονον ηδέ φαρρέτρην ιοδόκον.
Αυτίκα δε μνηστήρσι μετήυδα και φάτον μύθον.
«κέκλυτέ μευ, μνηστήρες αγήνορες, οι τόδε δώμα εχράετ’εσθέμεν
και πίνεμεν εμμενές αιεί ανδρός αποιχομένοιο πολύν χρόνον.
Ουδέ τι’άλλην μύθου ποι’ησασθαι επισχεσίην εδύνασθε αλλ’εμ’ε ιέμενοι γήμαι θέσθαι γυναίκα. Αλλ’αγετε, μνηστήρες επεί τόνδε φαίνεται άεθλον.
Θήσω γαρ μέγα τόξο Οδυσσήος θειοιο.
Ος δε ρ紨ιτατ’ενττανυση βιόν εν παλάμησι και διοστεεύση
πελέκεων δυοκαίδεκα παντωντω κεν αμ’εσποίμην νο σφισσαμένη
τόδε δώμα κουρίδιον, μάλα καλον, ενίπλειον βιότοιο του ποτε μεμνήσεσθαι
οϊομαι εν περ ονείρω.

Α και Ω… Καιρός του Τόξου

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ

…της Χώρας των Λιονταριών
Advertisements

12 Σχόλια »

  1. elzin said,

    Α. Κάτω από τον αστερισμό του Απόλλωνα
    Α πόλλων το τόξο και η λύρα του!

    Όλο το τελευταίο μέρος της Οδύσσειας εκτυλίσσεται κάτω από τον αστερισμό του Απόλλωνα.
    Το βλέμμα του βοσκού χάνεται από την σκηνή.
    Εκείνο το μακρινό μάτι, το ξένο σε κάθε μοίρα, σε κάθε νίκη ή ήττα το οποίο κοιτάζει τη σελήνη και τις καταιγίδες δεν διεισδύει ποτέ μέσα στα τόσα βλέμματα στην Οδύσσεια.
    Έτσι καμιά φορά το ποίημα του Οδυσσέα μας μοιάζει ανυπόφορα απάνθρωπο
    όπως κάθε κείμενο που το έχει υπαγορεύσει το πεπρωμένο.

    Ελεύθερη απόδοση από τον βιβλίο του Πιέτρο Τσιτάτι
    Η πολύχρωμη σκέψη του Οδυσσέα.

    Νέαρχος

    http://e-lions.blogspot.com/2010/01/blog-post_10.html

    «Έστ’ ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται καί ές αεί έσεται».

    «Θα έρθει ημέρα που ο Φοίβος (Απόλλων) θα επιστρέψει και θα μείνει για πάντα»

    Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΧΡΗΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΥΘΙΑΣ * THE LAST ORACLE OF DELPHI

  2. elzin said,

    Η Ιστορία… των πολεμιστών!
    F ukuyama Francis:
    Το τέλος της ιστορίας;;;;;
    και… ο τελευταίος άνθρωπος!

    Η πτώση της Αμερικής ΑΕ
    Η διαλεκτική που έθρεψε πολέμους και επαναστάσεις , σταματά, ελλείψει αντιπάλου.
    το δημοκρατικό μοντέλο κέρδισε;
    Και η ιστορία τελείωσε! Η απαισιοδοξία!
    Μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι ο 20ος αιώνας, μας έχει κάνει βαθιά πεσιμιστές απέναντι στην ιστορία.
    Η αδυναμία των ισχυρών…κρατών!
    Η ιστορία δεν είναι μια τυφλή συσσώρευση γεγονότων, αλλά ένα νοηματικό σύνολο στο οποίο οι ανθρώπινες ιδεολογίες που αφορούσαν την φύση της δίκαιας πολιτικής και κοινωνικής τάξης αναπτύχθηκαν και δοκιμάστηκαν μέχρι τέλους.
    Και αν τώρα βρισκόμαστε σε ένα σημείο από όπου δεν μπορούμε να φανταστούμε ένα κόσμο ουσιαστικά διαφορετικό από τον δικό μας,
    τότε θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν την πιθανότητα
    η ίδια η ιστορία να έχει φθάσει σε ένα τέλος.

    Νέαρχος

    http://elzin.wordpress.com/2009/03/09/%CE%B7-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD/

  3. elzin said,

    Ε. Ας αλλάξουμε τον κόσμο…
    …χωρίς να καταλάβουμε την εξουσία»
    John Holloway.

    «Η αντι-εξουσία βρίσκεται στην αξιοπρέπεια της καθημερινής ύπαρξης».
    Δύο είναι τα βιβλία που δημιούργησαν την περισσότερη συζήτηση
    τα τελευταία χρόνια ίσως και μόνο με τον τίτλο τους.
    Το ένα ήταν το «Η αυτοκρατορία» των Νέγκρι και Χαρντ,
    το άλλο είναι το «Ας αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να καταλάβουμε την εξουσία» του Τζ. Χόλλογουεη
    Υπάρχουν όμως ορισμένες σημαντικές διαφορές στην «λειτουργία» των δύο βιβλίων.

    Το βιβλίο «Ας αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να καταλάβουμε την εξουσία»
    ξεκινά από την «κραυγή». «Εν αρχή ήν η κραυγή. Κραυγάζουμε».

    «Η μόνη αλήθεια που μπορούμε να διακηρύξουμε είναι η άρνηση του αναληθούς,

    Αυτό είναι ένα βιβλίο χωρίς τέλος.
    Είναι ένας ορισμός που ταυτόχρονα αρνείται τον εαυτό του.
    Είναι ένα ερώτημα, μια πρόσκληση για συζήτηση…
    Η κραυγή συνεχίζεται…»

    Ας αλλάξουμε τον κόσμο καταλαμβάνοντας
    και καταλαβαίνοντας τον εαυτό μας.
    Ποιο είναι το νόημα της Αλλαγής ,
    αν δεν είναι βαθιά και σε προσωπικό επίπεδο?

    Νέαρχος

    http://e-lions.blogspot.com/2008/07/blog-post_16.html#comments

  4. elzin said,

    Που τελειώνει ένας δρόμος
    η ιστορία ενός παραμυθιού και ένα μονοπάτι Υ επιλογής;

    H θρησκεία …των πολεμιστών!
    Η έννοια της θρησκείας και…οι κοσμοαντιλήψεις!

    Θρησκείες και… Κοσμοθεωρίες!

    Ο δρόμος, ο λιγότερος ταξιδεμένος …συνεχίζεται…
    στο δίχτυ της θρησκείας!

    Πεκ Σκοτ

    Υπάρχουν ανάμεσα στα μέλη του ανθρώπινου γένους, τεράστιες διαφορές,
    ως προς το εύρος και την πολυμέρεια του τρόπου που αντιλαμβανόμαστε τι είναι ζωή,
    ανάλογα με το πώς αναπτύσσεται η διάνοια του καθενός.
    Αυτός ο τρόπος αντίληψης είναι η θρησκεία μας.
    Πρέπει να διευρύνουμε το πλαίσιο αναφοράς μας.
    Η θρησκεία των περισσότερων ενηλίκων είναι ως ένα βαθμό, προϊόν συναισθηματικής αναφοράς.
    Οι περισσότεροι ενεργούμε με βάση ένα πρότυπο αναφοράς στενότερο από εκείνο που είμαστε ικανοί, αδυνατώντας να υπερβούμε την επίδραση της ιδιαίτερης κουλτούρας μας, της ιδιαίτερης στάσης των γονέων μας και των παιδικών εμπειριών μας πάνω στην αντίληψη μας.
    Δεν είναι να απορεί κανείς που ο κόσμος του ανθρώπου είναι τόσο γεμάτος συγκρούσεις
    Έχουμε μια κατάσταση, που τα ανθρώπινα όντα, πρέπει να συνδιαλλάσσονται μεταξύ τους, έχουν απείρως διαφορετικές απόψεις ως προς την φύση της πραγματικότητας και όμως ο καθένας πιστεύει ότι η δική του άποψη είναι σωστή .
    Το χειρότερο είναι ότι οι περισσότερο από εμάς δεν έχουμε επίγνωση των ίδιων μας των απόψεων για τον κόσμο, και ακόμα λιγότερο συνείδηση, έχουμε για την μοναδικότητα της εμπειρίας από την οποία βγήκαν.
    Είμαστε πράγματι, όπως οι τυφλοί της παροιμίας, που ο καθένας βρίσκεται
    σε επαφή μόνο με ένα μεμονωμένο τμήμα του σώματος του ελέφαντα και ωστόσο ο καθένας ισχυρίζεται ότι γνωρίζει όλη την φύση του ζώου.
    Έτσι και εμείς φιλονικούμε γύρω από τις διαφορετικές μικροαντιλήψεις και όλοι οι πόλεμοι είναι… “ιεροί πόλεμοι”, ποδηγετοκινούμενοι.

    Νέαρχος

    http://elzin.wordpress.com/2009/04/20/h-%CE%B8%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD/

  5. elzin said,

    Τι στο μπιιπ …ξέρουμε?
    Ο,τι ξέρουμε, το ξέρουμε.
    Ο,τι ξέρουμε, δεν το ξέρουμε.
    Ο,τι δεν το ξέρουμε, δεν το ξέρουμε.
    Γίνε… η αλλαγή που θέλεις να δεις στο κόσμο!

    Οι περισσότεροι άνθρωποι λαχταρούν να ξεφύγουν από την κατάσταση υπνοβασίας, στην οποία τους οδηγεί η καταναλωτική μας κουλτούρα.
    Χρειάζεται να δούμε τον άνθρωπο σαν έξυπνο και πολυπράγμονα και όχι σαν ένα ανόητο και βαθιά κυνικό oν.

    Θέτοντας στον εαυτό μας βαθιά ερωτήματα, ανοίγουμε καινούργιους δρόμους για την ύπαρξη μας

    Οι σημαντικές ερωτήσεις:
    Το ανοιχτήρι της ζωής!

    Δεν πειράζει αν δεν γνωρίζουμε ακόμη την απάντηση,
    Σημασία έχει να κάνουμε την ερώτηση.

    Πως μπορούμε να λέμε ότι έχουμε ζήσει ολοκληρωμένα όταν έχομε καθημερινά τις ίδιες εμπειρίες ,
    στις οποίες είμαστε εθισμένοι;
    Να καταστήσουμε το Άγνωστο… Γνωστό!
    Ποιος είναι ο ήχος
    … μιας πραγματικότητας που καταρρέει?
    Ποιος;;;;

    Νέαρχος

    http://elzin.wordpress.com/2008/10/20/%CF%84%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%B9%CF%80-%E2%80%A6%CE%BE%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5/

  6. elzin said,

    Κακόμοιρε Παπαλάνγκι, που πήγε η Ζωή που σου τάξανε;
    Τ ουιαβίι :
    Οι λόγοι του φυλάρχου
    Από το νησί Τιαβέα του Ειρηνικού.
    Παπαλάνγκι είναι ένας άνθρωπος με εντελώς δική του λογική.
    Κάνει πολλά που δεν έχουν νόημα και τον αρρωσταίνουν κι όμως τα εξυμνεί και τραγουδά τραγούδια γι’ αυτά του τα κατορθώματα
    …Ένας άλλος λόγος που κάνει τον Παπαλάνγκι να ξεχωρίζει, είναι ότι λέγοντας πολλά λόγια, προσπαθεί να μας πείσει ότι είμαστε φτωχοί και άθλιοι, και ότι χρειαζόμαστε πολλή βοήθεια,
    γιατί δεν έχουμε πράγματα.
    Ας χαρίσουμε στον Παπαλάνγκι την αμφίβολη ευτυχία του, αλλά ας τσακίσουμε κάθε του προσπάθεια να χτίσει και στις δικές μας ηλιόλουστες παραλίες πέτρινα μπαούλα και να σκοτώσει την ανθρώπινη χαρά με πέτρες, με σχισμάδες, με βρωμιά, με θόρυβο, με καπνό και με σκόνη, όπως το θέλει το μυαλό του και είναι ο στόχος.
    Κακόμοιρε Παπαλάνγκι,
    πόσο περήφανος είσαι για τις πέτρες , που έχεις μαζέψει?
    Για τον χρόνο που δεν έχεις?
    Για τα πανιά που συγκεντρώνεις στα πέτρινα μπαούλα σου?
    Για τα τραγούδια που δεν μπορείς πια να τραγουδήσεις?
    Για τις Τούσι-Τούσι, δουλειές που κανείς?
    Για τα πολλά άσπρα χαλάκια που διαβάζεις, για να έχεις
    την ψευδαίσθηση, πως είσαι “καλά” πληροφορημένος?
    Για τον ουρανό που δεν βλέπεις πια?
    Για το πόσο φτωχό, έχεις καταντήσει τον Θεό σου?
    Για την μηχανή ,να σε προστατεύει από τον θάνατο, που δεν έχεις βρει ακόμη?
    .
    Κακόμοιρε Παπαλάγκι, πόσο μόνος …απέμεινες?
    Πόσο;;;;

    Νέαρχος

    http://elzin.wordpress.com/2008/10/12/%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CE%B9%CF%81%CE%B5-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%AC%CE%BD%CE%B3%CE%BA%CE%B9-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%AE%CE%B3%CE%B5-%CE%B7-%CE%B6%CF%89%CE%AE-%CF%80%CE%BF/

  7. elzin said,

    Οι περιπέτειες…ενός Ινδιάνου!
    Περιπέτειες Ινδιάνων και λευκών!
    Σ ίατλ:
    Αρχηγός μιας φυλής… Ινδιάνων
    Προς τον Πρόεδρο της Αμερικής, Φραγκλίνο Πήρς
    όταν ο τελευταίος ζήτησε από τον Σιατλ να πουλήσει στην κυβέρνηση τη γη του.

    Ο μεγάλος αρχηγός στην Ουάσιγκτον μηνάει πως θέλει να αγοράσει τη γη μας.Ο μεγάλος αρχηγός μηνάει ακόμα φιλικά και καλοθέλητα. Καλοσύνη του, γιατί ξέρομε πως αυτός λίγο τη χρειάζεται αντίστοιχα τη φιλία μας.Την προσφορά του θα τη μελετήσομε, γιατί ξέρομε πως αν δεν το πράξομε, μπορεί ο λευκός να προφτάσει με τα όπλα και να πάρει τη γη μας.
    Πώς μπορείτε να αγοράζετε ή να πουλάτε τον ουρανό – τη ζέστα της γης; Για μας μοιάζει παράξενο. Η δροσιά του αγέρα ή το άφρισμα του νερού ωστόσο Δε μας ανήκουν. Πώς μπορείτε να τα αγοράσετε από μας;

    Από τις σκέψεις ενός Ινδιάνου…

    Νέαρχος

    http://elzin.wordpress.com/2008/10/11/%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%80%CE%AD%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%B5%CF%82%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%B9%CE%BD%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%85/

  8. elzin said,

    Δεν υπάρχει μοίρα που να μη νικιέται με την περιφρόνηση!!!
    Από τις σκέψεις του Σίσυφου.

    Α. Μια πέτρα που κυλάει… παράλογα!
    Α θωότητα!
    Έχουμε χάσει την αθωότητα;
    Alber Camus

    Τα βαθιά συναισθήματα, όπως τα μεγάλα έργα, έχουν πάντα μεγαλύτερη σημασία απ’ αυτή που έχουν συνειδητοποιήσει πως εκφράζουν. Η συμπάθεια ή αντιπάθεια που νοιώθει μια ψυχή για κάτι οφείλεται στις συνήθειες της σκέψης ή της δράσης κι ακολουθεί τις συνέπειες που η ίδια η ψυχή αγνοεί. Τα μεγάλα συναισθήματα κουβαλάνε μαζί τους τον υπέροχο ή άθλιο κόσμο τους. Φωτίζουν με το πάθος τους έναν υπέροχο κόσμο όπου ξαναβρίσκουν το κλίμα τους. Υπάρχει ένας κόσμος ζήλειας, φιλοδοξίας, εγωισμού ή γενναιότητας.
    Δεν υπάρχει ήλιος χωρίς σκιά και πρέπει να γνωρίσουμε τη νύχτα. Ο παράλογος άνθρωπος λέει ναι και ο αγώνας του θα είναι πια αδιάκοπος. Εάν υπάρχει ένα προσωπικό πεπρωμένο, δεν υπάρχει ούτε μια στιγμή εξαιρετικής τύχης ή το πολύ να υπάρχει μια, εκείνη που κρίνεται σα μοιραία κι αξιοκαταφρόνητη. Όσο για τις υπόλοιπες, ο άνθρωπος ξέρει πως είναι κύριος της ζωής του.

    Συνηθίζουμε την λογική του παραλόγου,
    φτιάχνουμε τα τείχη της φυλακής και κλεινόμαστε μέσα σε αυτά.

    Νέαρχος

    http://e-lions.blogspot.com/2008/12/blog-post_21.html#comments

  9. elzin said,

    Πέφτουμε πέφτουμε συνεχώς
    όχι σαν διάττοντες αστέρες αλλά
    σαν παράλογα νικημένοι » πέτρες» της αβάσταχτης ελαφρότητας της εντροπίας.
    Εκπίπτουμε στον θόρυβο «ρηχών πιάτων» ατέλειωτης ανοησίας.

    Κ. Η Πτώση.
    Η αγωνιώδης αυτοκριτική ενός υπαρξιστή Κλαμάνς.
    Η πτώση ,η εξομολόγηση ,η εξορία ,η αποκάλυψη , η ενδοσκόπηση ,
    η διαρκής πτώση . Όλοι μας έκπτωτοι…

    Μα κύριε εγώ είμαι αθώος! Η περίπτωση μου αποτελεί εξαίρεση.
    ‘Όλοι είμαστε εξαιρετικές περιπτώσεις.
    ΟΛΟΙ Μας ΘΈΛΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΘΈΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΊΑ ΓΙΑ ΚΆΤΙ.
    Ο ΚΑΘΈΝΑς Μας ΈΧΕΙ ΤΗΝ ΑΠΆΊΤΗΣΗ ΝΑ ΕΊΝΑΙ ΑΘΏΟς,
    ΜΕ ΚΆΘΕ ΘΥΣΊΑ ΑΚΌΜΗ ΚΑΙ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΊ ΝΑ ΚΑΤΗΓΟΡΉΣΕΙ
    ΓΙ ‘ΑΥΤΌ ΌΛΟ ΤΟ ΑΝΘΡΏΠΙΝΟ ΓΈΝΟς ΚΑΙ τους ΟΥΡΑΝΟΎς .

    ΠΕΝΤΕ
    Στ’αλήθεια έχετε πάει Ελλάδα;
    Για να πας στην Ελλάδα χρειάζεσαι μια καρδιά ολοκάθαρη. . .
    Στο ελληνικό αρχιπέλαγος, είχα την αντίθετη εντύπωση.
    Εμφανίζονταν αδιάκοπα καινούργια νησιά στον ορίζοντα, ολόγυρά μας.
    Η άδεντρη ράχη τους διέγραφε τα όρια του ουρανού,
    η βραχώδης παραλία τους ξεχώριζε καθαρά πάνω στη θάλασσα.
    Καμιά πιθανή σύγχυση. Στο λαγαρό φως όλα ήταν σημεία αναφοράς του χώρου.
    Κι από το ένα νησί στο άλλο, πάνω στο μικρό μας καράβι που ωστόσο θαρρείς
    και σερνόταν, είχα την εντύπωση ότι αναπηδούσα, ασταμάτητα, μέρα νύχτα,
    πάνω στη ράχη των μικρών δροσερών κυμάτων, μ’ ένα καλπασμό όλο αφρούς και γέλια.
    Από τότε, η Ελλάδα πλανιέται κάπου μεσα μου, στα όρια της μνήμης μου, ακατάπαυστα.

    ΕΞΗ
    Το ήξερα πια ότι είμαστε από την ίδια ράτσα.
    Τάχα δεν μοιάζουμε όλοι μας, έτσι που μιλούμε αδιάκοπα,
    πάνω στα ίδια θέματα, παρ’όλο που ξέρουμε προκαταβολικά την απάντηση;
    Αλλά μη φοβόμαστε » Ας καθησυχάσουμε , είναι πολύ αργά τώρα .
    Πάντα θα είναι πολύ αργά .
    Ευτυχώς …!
    Ευτυχώς;;;;

    Νέαρχος

    http://e-lions.blogspot.com/2008/07/blog-post.html#comments

  10. elzin said,

    Ευτυχώς που ο χρόνος έχει 365 ημέρες και 50 περίπου βόδια! Αν δεν τα σφάζουμε
    και δεν τα τρώμε απερίσκεπτα κάτι μπορούμε να κάνουμε με αυτά.

    Οι 365 ημέρες…των πολεμιστών!
    Α λλαγή !
    Α. 365 τρόποι να …αλλάξεις τον κόσμο
    Norton, Michael

    Πώς να κάνεις τη διαφορά… μέρα με τη μέρα
    Τι θα χρειαστείς
    1.Ένα αποθηκευτικό ντουλαπάκι, για την τηλεόραση
    2. Ένα τρελό χαζούλικο πλάνο, θετικό, θαυμάσιο
    και χαρούμενο πλάνο.
    3. Επιλεκτική κώφωση,παντελής ανικανότητα να ακούσετε λέξεις’
    όχι δεν μπορώ, κακή ιδέα κλπ
    4.Πολλούς καφέδες, χυμούς …δεν γίνεται αλλιώς .
    5.Άνευ όρων αγάπη για τους άλλους-απαραίτητο.
    7.Την παράλογη επιθυμία να κάνεις τρελά πράγματα
    όπως να πηδάς από αεροπλάνα για φιλανθρωπικούς σκοπούς
    8.Μία ιστοσελίδα που σήκωσες μόνο σου και θα σε διατηρήσει.
    9.Ανισόρροπη αίσθηση χιούμορ.
    10.Επιμονή,χαρά,επιμονή χαρά, επιμονή,χαρά,επιμονή χαρά,…..

    Οι τρόποι για να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο υπάρχουνκαι μπορούμε να εφαρμόζουμε ένα από αυτούς κάθε ημέρα του χρόνου.
    Φέτος, που το 2008 είναι δίσεκτο, έχουμε και μία μέρα για ξεκούραση!
    Οι δυσάρεστες εκπλήξεις που μας επιφυλάσσει η σύγχρονη ζωή στον πλανήτη Γη
    για τις οποίες στην πραγματικότητα ευθυνόμαστε εμείς και μόνο εμείς,
    μπορούν να αλλάξουν τροχιά και μάλιστα γρήγορα.
    Απρόσμενες ως τρελές προτάσεις που θα κάνουν τον κόσμο μας καλύτερο,
    μια για κάθε ημέρα του χρόνου, ζωγραφίζουν με αισιόδοξα χρώματα
    το καλύτερο αύριο των ονείρων μας.
    Καλύτερα να ανάψεις ένα κερί παρά να διαμαρτύρεσαι στο σκοτάδι.
    Μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο αν ενδιαφέρεσαι πραγματικά.
    Εσύ ο ίδιος πρέπει να γίνεις η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο.
    Ότι ονειρεύεστε ότι σκέφτεστε ξεκινήστε τώρα και κάντε το.
    Το θάρρος εμπεριέχει ευφυΐα ,δυναμική και μαγεία .
    αρχίστε τώρα.
    Πολίτες του παγκόσμιου χωριού…ενωθείτε.
    Δεν έχετε τίποτα να χάσετε…πέρα από το MATRIX.
    Οι προτάσεις ισχύουν… και για το 2009….2011 έως….το 12!

    Πόσες μέρες τελικά θα χρειαστεί

    …να αλλάξει ο κόσμος
    365 ,τρεις ή μόνο Μία,
    που θα είναι η μεγαλύτερη του χρόνου
    και η γιορτή της Νέας Σελήνης
    … του Απόλλωνα η Νουμηνία;;;;;

    Νέαρχος

    http://elzin.wordpress.com/2009/03/28/%CE%BF%CE%B9-365-%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%82%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD/

  11. elzin said,

    Ο χρόνος έχει 365 ημέρες και ένα μόνο πειρασμό, εχθρό της γνώσης πραγματικό.

    O πειρασμός …των πολεμιστών!
    Γ καίτε:
    Ο Φάουστ και… η παγίδα των ανοργάνων όντων.

    Ο ΚΥΡΙΟΣ
    Ελεύθερα και τότε έλα σε με, τους ομοίους σου δεν μίσησα ποτέ.
    Από τα πνεύματα που αρνούνται, ο πονηρός μου είναι πιο λιγότερο βαρετός.
    Κουράζεται εύκολα ο άνθρωπος πολύ και γρήγορα γυρεύει να ησυχάσει.
    Γι αυτό μου αρέσει νάχει ένα μαζί, που ως διάβολος, πλάθει και κεντά την δράση.

    Στο 20 αιώνα, ο Carl Jung ανέπτυξε την αναλυτική ψυχολογία, και υπέδειξε τη σημασία του ασυνείδητου νου. Σύνδεσε τα όνειρα με τη μυθολογία και το θρησκευτικό όραμα, θεωρώντας ότι είναι η έκφραση μιας ασυνείδητης ιδέας ή νοητικών προτύπων, τα οποία κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας και είναι εν δυνάμει παρόντα στην ανθρώπινη ψυχή. Επίσης θεωρούσε ότι η ψυχολογική και πνευματική ολοκλήρωση επιτυγχάνεται με την ενσωμάτωση τον ασυνείδητου στο συνειδητό νου και ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος να συνειδητοποιηθεί η «έσχατη πραγματικότητα».
    Ο Goethe ήταν ένας από τους λίγους που γνωρίζουν τη δύναμη και τη σημασία του ασυνείδητου. Ο Φάουστ εκφράζει πολλές από τις εγγενείς μυθολογικές και θρησκευτικές εικόνες της ανθρώπινης ψυχής.
    Ο Γκαίτε γνώριζε πόσο σημαντικός είναι ο ασυνείδητος κόσμος προσκειμένου να επιτευχθεί ένα υψηλότερο επίπεδο συνείδησης της ύπαρξης και να εξερευνήσει το ασυνείδητο, γιατί εκεί βρίσκονται οι ρίζες της ζωής του .
    θεωρεί ότι τέτοιες αναφορές είναι απλές εκδηλώσεις των εγγενών ιδεών που αντλούνται από την παγκόσμια δεξαμενή της ανθρώπινης ψυχικής ενέργειας. Μια ενέργεια βέβαια που σοφά υπενθυμίζει ο Γκαίτε χρησιμοποιώντας το ανθρώπινο αίμα, τον φορέα της ψυχικής ενέργειας σύμφωνα με τις πανάρχαιες αντιλήψεις περί συμπαθητικής μαγείας για τη σύναψη της συμφωνίας
    ‘Οπως και κάθε μύθος, μεταφέρει τη διδασκαλία, τον κεντρικό πυρήνα του νοήματός του σε κάθε ανθρώπινη ψυχή που διαβάζει ή ακούει το μύθο, δίχως την παρέμβαση του νου.

    Νέαρχος

    http://elzin.wordpress.com/2009/05/03/o-%CF%80%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD/

  12. elzin said,

    Κ αζαντζάκης Νίκος!

    Η αγωνία ενός…Γρέκο.

    Από την.. αναφορά…
    Φθάσε εκεί που μπορείς!
    Φθάσε εκεί που δεν μπορείς!

    Κάθε εποχή έχει και το δικό της πρόσωπο.
    Το πρόσωπο της εποχής μας είναι άγριο.
    Ψυχές ντελικάτες δεν τολμούν να το κοιτάξουν κατάματα.
    Ο Οδυσσέας, αυτός που αρμενίζει απάνω στους δεκαεφτασυλλαβους που γράφω, πρέπει, με τέτοια μάτια να κοιτάζει την άβυσσο.
    Χωρίς ελπίδα και φόβο, μα και χωρίς αναίδεια.

    Όρθιος στην άκρη του γκρεμού!

    Όχι εγώ , ο Οδυσσέας που πλάθω, τον δημιουργώ ν’αγαντιάζει με γαλήνη την άβυσσο και δημιουργώντας, τον μάχομαι να του μοιάσω.

    Δημιουργούμαι κι εγώ.
    Μπιστευουμαι στον Οδυσσέα,
    Είναι όλες μου οι λαχταρες.

    Ειναι το καλούπι που σκαλίζω να χυθεί ο μελλούμενος άνθρωπος.
    .
    Ότι λαχτάρισα και δεν μπόρεσα, αυτός θα μπορέσει.
    Ξόρκι που σαγηνεύει τις σκοτεινές και φτερωτές δυνάμεις που δημιουργούν το μελλούμενο.
    Καλομελετά κι ερχεταιι
    .Ερχεται ποιος;
    Ο δημιουργούμενος Οδυσσέας.

    Αυτός είναι το Αρχέτυπο!

    Κρυφές ματιές στην..Άβυσσο!

    Νέαρχος

    http://elzin.wordpress.com/2008/11/21/%CE%BA%CF%81%CF%85%CF%86%CE%AD%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%AD%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD%CE%AC%CE%B2%CF%85%CF%83%CF%83%CE%BF/


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: