Νοέμβριος 3, 2010

Οι ιστορίες

Posted in Ομηρικά Έπη, Παραμύθια στις 10:10 ΠΜ από elzin


στον χορό του χρόνου

…και τα παραμύθια που είπαμε γύρω από μια ιερή φλόγα και φωτιά..

Π αγκοσμιοποίηση!

Αυτοί, που είναι “από πάνω” παγκοσμοποιούν τον κομφορμισμό, τον κυνισμό, τη βλακεία, τον πόλεμο, την καταστροφή, τον θάνατο, την λήθη.
Και αυτοί που είναι “από κάτω” παγκοσμοποιούν την επανάσταση, την ελπίδα, τη δημιουργικότητα, την κατανόηση, τη φαντασία, τη ζωή, τη μνήμη, το χτίσιμο ενός κόσμου που μας χωράει όλους, ενός κόσμου με δημοκρατία, ελευθερία και δικαιοσύνη.

Κομμαντάντε Μάρκος

Είναι καιρός η βασιλοπούλα, η ωραία Κοιμωμένη, να ξυπνήσει και να δει τι συμβαίνει στο βασίλειό της.
Η άγνοια δεν μπορεί να είναι άλλοθι για τους ανθρώπους γιατί η ανθρωπότητα έχει επιτέλους ενηλικιωθεί και η Γνώση έχει δοθεί.
Πέρασαν αιώνες με προσπάθειες, λάθη, αγώνες, οδύνη και πισωγυρίσματα.
Ο άνθρωπος πρέπει να διεκδικήσει αυτό που του ανήκει πραγματικά, την κληρονομιά του.

Για τα επόμενα δύο χιλιάδες χρόνια, θα “είμαστε”, υπό την επίδραση του Υδροχόου, το οποίο σημαίνει, με απλά λόγια, πως πίσω από το ζώδιο του Κριού, θα βρίσκεται ο αστερισμός του Υδροχόου, εξ’αιτίας της μετάπτωσης των Ισημεριών.
Ο αστερισμός που βρίσκεται πίσω από τον Ηλιο, κατά την εαρινή ισημερία μετατοπίζεται ελαφρά στο πέρασμα των αιώνων, όπως ειχε παρατηρήσει ο Ίππαρχος , πριν απο 200 χρόνια πΧ
Νέα εποχή. !Νέα τάξη πραγμάτων!
Το μήνυμα του Υδροχόου είναι ένα πανανθρώπινο κάλεσμα.
Αληθινή δικαιοσύνη, ελευθερία και ισότητα για όλους.
Πρέπει να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τα μηνύματα των καιρών, να αφήσουμε τις προκαταλήψεις, τα βολέματά μας, τα μικροσυμφέροντα μας και να εστιάσουμε την προσοχή μας σε έναν απλό και σημαντικό συλλογισμό:
έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί οι συνθήκες μέχρι τώρα με αυτό τον πληθυσμό, τα περιορισμένα αποθέματα ενεργείας και την ανάπτυξη της τεχνολογίας, καταλήγουμε στο έξης αυτονόητο συμπέρασμα:
ή όλοι θα ζήσουμε καλά ή κανένας.!
Δεν υπάρχουν πιά ,άλλα περιθώρια για κανένα…

Η ανθρωπότητα κάθε 2000 χρόνια αλλάζει συχνότητα.
Αυτο συνεπάγεται αλλαγή στο επίπεδο της αντίληψης.
Τα επόμενα 2000 χρόνια θα εκπέμπει από τον Υδροχόο, οι αισθήσεις ,ιδιαίτερα η όραση, θ’αμβλυνθνούν
Τώρα βρίσκεται σ’ενα μεταίχμιο και μένει να γίνουν κάποιες ξεκαθαρίσεις και αποσαφηνίσεις μέχρι να περάσει στη φάση της ενηλικιώσης της για ν’αναλαβει τις ευθύνες της.

Ο κραδασμός των Ιχθύων τελείωσε.
Να μην κλαψουρίζουν μερικοί. Καποτε θα τελείωνε. ..

Ο φόβος του Πατέρα και η λατρεία του Υιού ολοκληρώθηκε.

Ο άνθρωπος μπορεί τώρα να κατανοήσει τον θεό με την πλέον αφηρημένη και απρόσωπη έννοια , που είναι η έννοια του Πνεύματος, ‘πανταχού παρόν και τα πάντα πληρόν’
Είναι, η ενέργεια που ρέει παντού , ο Θεός χωρίς προσωποκεντρικες θεωρίες και προβολές.

Αυτό επίσης σημαίνει πως ο Θεός
Είναι Αγάπη, Σοφία και Χαρά
και…είναι πάντα μέσα μας ,όπως και… η Βασιλεία των Ουρανών.

Ο δρόμος για τον Ουρανό, περνάει άραγε,

μέσα από ένα μονοπάτι με… καρδιά?

Η εποχή του Υδροχόου και… η ωραία κοιμωμένη!

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΈΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ….της Χώρας των Λιονταριών

Advertisements

Οι αφορισμοί

Posted in Αφορισμοί, Ομηρικά Έπη στις 9:56 ΠΜ από elzin


που πετάξανε σε θύελλες …αετοί ψηλά

σε Σ.Σκόρπιοι στίχοι, γνωμικά και αφορισμοί….sample only..

Σ οφία:

Του όφεος σε λίγες λέξεις…
.
Το καλό και το κακό είναι προκαταλήψεις του θεου,
είπε το φίδι.
Νίτσε
.
7 πράγματα που δεν πρέπει να έχει κανείς:
πλούτο χωρίς κόπο
πολιτική χωρίς αρχές
απόλαυση χωρίς συναίσθημα
γνώση χωρίς χαρακτήρα
επιστήμη χωρίς ανθρωπιά
εμπόριο χωρίς ήθος
Ίσως είναι ουτοπία αλλά αξίζει να προσπαθήσει κανείς
Γκάντι
.
Η τέχνη δεν είναι ούτε για τους πολλούς ούτε για τους λίγους
Είναι για τον καθένα χωριστά
Σαίξπηρ
.
Η ανατροφή ενός άντρα είναι η μόρφωση ενός αντρός
Η ανατροφή μιας γυναίκας είναι η μόρφωση μιας γενεάς.
Σενέκας
.
Μια ερώτηση, μια απάντηση
Η δειλία ρωτά είναι ασφαλές
Η σκοπιμότητα ρωτά είναι συμφέρον
Η ματαιοδοξία ρωτά είναι δημοφιλές
Έρχεται όμως κάποια στιγμή, που πρέπει να αποφασίσεις να κάνεις κάτι
Που δεν είναι ούτε ασφαλές ούτε συμφέρον ούτε δημοφιλές
Είναι όμως το σωστό.
Λούθηρ Κιγκ
.
Θα μπορούσα να φτιάξω ένα κύκλο αν είχα καταφέρει να βρω την αρχή.
Ανώνυμος
.
Οι ερωτήσεις δεν είναι ποτέ αδιάκριτες.
Οι απαντήσεις μερικές φορές είναι.
Όσκαρ Γουάιντ
.
Μη κάνεις στους άλλους αυτά που θα ήθελες να κάνουν σε εσένα.
Τα γούστα τους μπορεί να είναι διαφορετικά.
Β. Shaw
.
Είναι μεγάλο σοκ όταν ανακαλύπτεις ότι σε ένα κόσμο από Γκάρυ Κούπερ
εσύ είσαι ο Ινδιάνος.
James Baldwin
.
Μη προσπαθήσεις να μάθει σε ένα τραγούδι να τραγουδάει.
Χάνεις τον χρόνο σου και ενοχλείς και το γουρούνι.
Ανώνυμος
.
Μάθε πρώτα τα γεγονότα. Μετά μπορείς να τα διαστρεβλώσεις όσο θες.
Mark Twain
.
Αν δεν ξέρεις που πηγαίνεις, κατά πάσα πιθανότητα θα φθάσεις κάπου αλλού.
R.Hull
..
Το καλό του να γερνάς είναι όλα αυτά που δεν μπορούσες να αποκτήσεις
όταν ήσουν νέος τώρα δεν τα χρειάζεσαι.
Σε αυτό τον κόσμο ,φίλε, υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων:
Αυτοί που κρατούν τα όπλα και αυτοί που σκάβουν.
Λοιπόν σκάβε…
Κλιντ Ήστουγντ
.
Ένας καλός πολιτικός πρέπει να έχει την ικανότητα να προλέγει
τι θα συμβεί τα επόμενα δύο χρόνια, καθώς και την ικανότητα
να μπορεί να εξηγήσει γιατί δεν συνέβη.
W.Churchill
.
Είναι ο φόβος που σε κάνει θύμα.
Μη διεκδικείς τα πράγματα για να μη σε διεκδικούν και αυτά.
Μη ζητάς την ελευθερία σου από τους άλλους.
Πέρα από τις αλήθειες και τα ψέματα υπάρχει κάποιος
που απλώς αγαπάει την αλήθεια
Σαολίν
.
Ώσπου σε μεγάλο βαθμό μου έγινε συνείδηση πια
πως όλες οι θρησκείες λέγανε ψέματα.
Ναι ο παράδεισος δεν ήταν νοσταλγία.
Ούτε πολύ περισσότερο μια ανταμοιβή.
Ήταν δικαίωμα.
Ο.Ελύτης
.
Όταν ένας άνθρωπος υποφέρει από μια αυταπάτη, αυτό ονομάζεται παράνοια.
Όταν πολλοί άνθρωποι υποφέρουν από μια αυταπάτη, ονομάζεται θρησκεία.
Robert Pirsig 

Tο πιo σημαντικό είναι να κάνει κανείς την ερώτηση.
Το πιο σπουδαίο είναι να απαντήσει όχι με λόγια αλλά με πράξεις,
Με την ίδια του την ζωή.
ΕΛ.ΖΙΝ
.
Στην μέση του πουθενά,
Ασάλευτο θα σταθείς να ρωτήσεις τον Επιμηθέα,
Γιατί έδωσε το κουτί σην Πανδώρα,
Γιατί άφησε μόνο την ελπίδα τελευταία
Κλειστή να σικοκαίει στην καρδιά μας
Και να ξεγελά τις βεβαιότητες του αυτοκράτορα νου.
ΕΛ.ΖΙΝ

Γιατί δεν γίνεσαι η αλλαγή που θέλεις να δεις… στο κόσμο;;;;;; Γιατί;

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ

…της Χώρας των Λιονταριών


Τα βιβλία

Posted in Ομηρικά Έπη, βιβλία στις 9:34 ΠΜ από elzin


που διαβάσαμε στον….Φ. Ο καιρός του Τόξου

Φ Οδύσσειας
Τότες στο νου της έβαλε η θεά η γαλανομάτατης Πηνελόπης, της καλής του Ικάριου θυγατέρας,τόξο και σίδερα σταχτιά να βάλη στους μνηστήρεςαγώνα και σφαγής αρχή μες στου Οδυσσέα τους πύργους.
5
Τη σκάλα του θαλάμου της την αψηλή κατέβη,πήρε ώριο γυριστό κλειδί στο μαλακό της χέρι,χαλκένιο και με φιλντισί χερούλι ταιριασμένο.Ως στο στερνό το θάλαμο πηγαίνει με τις βάγιες,που κοίτουνταν οι θησαυροί του βασιλέα κρυμμένοι,
10
χαλκός, χρυσάφι, σίδερο περίτεχνα εργασμένο.Είχε και πισοτέντωτο δοξάρι και φαρέτρα,που μέσα της ήταν πολλές στεναχτερές σαγίτες.Από τη Λακεδαίμονα τά ‘χε ο Δυσσέας φερμένα,του ομοιόθεου του Ίφιτου, γόνου του Ευρύτου δώρα.
15
Στου Ορσίλοχου ανταμώθηκαν του αντρείου στη Μεσσήνη,σαν πήγε ο Οδυσσέας εκεί για χρέος που όλ’ η χώρατου χρώσταγε· τι πρόβατα τρακόσα από το Θιάκιμε τους βοσκούς αρπάξανε και φύγαν Μεσσηνίτεςμε πλεούμενα πολύσκαρμα· και μακρινό ταξίδι
20
πήγε ο Δυσσέας ζητώντας τα, μικρός πολύ κι αν ήταντι ο κύρης του τον έστειλε και του Θιακιού οι γερόντοι.Και πάλε ο Ίφιτος εκεί φοράδες δώδεκα ήρθενα βρη χαμένες, που γερά βυζάνανε μουλάρια·αυτές δα που του γίνανε χάρος και μαύρη μοίρα,
25
κατόπι, στον αντρειόψυχο του Δία το γιό σαν ήρθε,τον Ηρακλή, το γνωριστή κάθε έργου φημισμένου,που ο άνομος στο σπίτι του τον έσφαξε, αν και ξένο,και μήτε θεό δε ντράπηκε, και μήτε το τραπέζιπου τότες του παράθεσε· μόνε κι εκείνον σφάζει,
30
και τις βαριόνυχες κρατάει φοράδες στο παλάτι.Αυτές ζητώντας ο Ίφιτος, τον Οδυσσέα ανταμώνει,και το δοξάρι τού ‘δωσε, που ο Εύρυτος ο μέγαςκρατούσε μιά φορά, μα πριν πεθάνη τό ‘χε αφήσειτου γιού του στα παλάτια του. Και τότε ο Οδυσσέας
35
τού ‘δωκε κοφτερό σπαθί και δυνατό κοντάρι,αρχή φιλίας γκαρδιακής· μα οι δυό δε γνωριστήκανκαι σε τραπέζι, γιατί ο γιός του Διός είχε σκοτώσειτον Ίφιτο το θεόμοιαστο, που τού ‘δωκε το τόξο.Στον πόλεμο σαν έβγαινε με πλοίο ο Οδυσσέας,
40
τ’ άφηνε σπίτι, θύμημα του αγαπητού του φίλου,και μόνο στην πατρίδα του κρατούσε εκείνο τ’ όπλο.
 

Σαν έφτασε στο θάλαμο η τρισεύγενη γυναίκα,και στο κατώφλι ανέβηκε το δρένιο, που τεχνίτηςτό ‘χε σκαλίσει ξυλουργός, και το ίσιωσε με στάφνη,
45
και παραστάτες έστησε, κι έβαλε ωραίες θύρες,αμέσως τότες το λουρί ξελύνει απ’ την κρικέλα,χώνει ίσια μέσα το κλειδί, τους σύρτες βρίσκει αντίκρυ,τους σπρώχνει, και καθώς βογγάει μες στο λιβάδι ταύροςπου βόσκει, όμοια βόγγησαν κι οι θύρες οι πανώριες,
50
με του κλειδιού το βάρεμα, κι ανοίξανε ομπροστά της.Ανέβηκε στο πάτωμα με τα πολλά τ’ αρμάρια,και μέσα με τις φορεσές τις μοσκομυρισμένες·κι απλώνοντας το χέρι της, ξεκρέμασε το τόξομε το θηκάρι, που λαμπρό παντούθε φεγγοβόλα.
55
Καθίζει, και περίλυπη στα γόνατα το παίρνει,βγάζει το τόξο, κι αρχινάει το κλάμα βλέποντάς το.Και σάνε καλοχόρτασε τα δάκρυα και το θρήνο,ξεκίνησε στο μέγαρο προς τους λαμπρούς μνηστήρες,κι ήρθε το πισοτέντωτο κρατώντας το δοξάρι,
60
και τη φαρέτρα με πολλές στεναχτερές σαγίττες.Φέρναν κι οι παρακόρες της κασέλα γεμισμένημε σίδερο και με χαλκό, τα σύνεργα του αφέντη.Κι η ζουλεμένη αρχόντισσα σαν πήγε στους μνηστήρες,σιμά στο στύλο στάθηκε της δουλεμένης στέγης,
65
σηκώνοντας στην όψη της το λιόλαμπρο φακιόλι,[ με τις παραστεκάμενες δεξιά κι αριστερά της ].και στους μνηστήρες μίλησε κι αυτά τους είπε τότες·

Τη δ’αρ’επι φρεσί θήκε θεά γλαυκώπις Αθήνη ,κούρη Ικαρίοιο,

περίφρονι Πηνελοπείη, τόξον μνηστήρεσσι θέμεν παλιόν τε σίδηρον
εν μεγάροις Οδυσήος, αέθλια και φόνου αρχήν.
Κλίμακα δ’υψηλήν προσεβήσετο
οίο δόμοιο είλετο δε κληίδ’ευκαμπέα
χειρί παχείη καλήν χαλκείην, κώπη δ’ελεφαντος εήεν.
Βη δ’ίμεναι θάλαμόνδε συν αμφιπόλοισι γυναιξίν έσχατον.
Ένθα δε οι κειμήλια κείτο άνακτος χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος.
Ενθα δε το τόξον κείτο παλίντονον ηδέ φαρέτρη ιοδοκός
πολλοί δ’ένεσαν στανόεντες δϊστοι,
δώρα τα οι ξείνος Λακεδαιίμονι δώκε τυχήσας Ίφιτος Ευρυτίδης, επιείκελος αθανάτοισι,

…Η δ’ότε δη θάλαμον τον αφίκετο δία γυναικών, ξέσσεν επισταμένως
και επί στάθμην ίθυνεν.
αυτίκα’αρ’η ιμάντα θρώς απέλυσε κορώνης εν δε κλ紨ιδ’ήκε, θυρέων οχήας άντα τιτυσκομένη τα δ’ανέβραχενν ήϋτε τάυρος βοσκόμενος λειμώνεσι.

…ένθεν ορεξάμενη από πασσάλου αίνυτο τόξον αυτώ, ος δε κατ’αύθι,
φίλοις επί γούνασι θείσα, κλαίε μάλα λιγέως εκ δ’ήρεε τόξον άνακτος.
Η δ’επεί ουν τάρφθη πολυδακρύτοιο γόοιο βη π’ίμεναι μεγαρόνδε
μετά μνηστήρας αγαυούς ΄θα τόξον έχουσα εν χειρί παλίντονον ηδέ φαρρέτρην ιοδόκον.
Αυτίκα δε μνηστήρσι μετήυδα και φάτον μύθον.
«κέκλυτέ μευ, μνηστήρες αγήνορες, οι τόδε δώμα εχράετ’εσθέμεν
και πίνεμεν εμμενές αιεί ανδρός αποιχομένοιο πολύν χρόνον.
Ουδέ τι’άλλην μύθου ποι’ησασθαι επισχεσίην εδύνασθε αλλ’εμ’ε ιέμενοι γήμαι θέσθαι γυναίκα. Αλλ’αγετε, μνηστήρες επεί τόνδε φαίνεται άεθλον.
Θήσω γαρ μέγα τόξο Οδυσσήος θειοιο.
Ος δε ρ紨ιτατ’ενττανυση βιόν εν παλάμησι και διοστεεύση
πελέκεων δυοκαίδεκα παντωντω κεν αμ’εσποίμην νο σφισσαμένη
τόδε δώμα κουρίδιον, μάλα καλον, ενίπλειον βιότοιο του ποτε μεμνήσεσθαι
οϊομαι εν περ ονείρω.

Α και Ω… Καιρός του Τόξου

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ

…της Χώρας των Λιονταριών

Προηγούμενη σελίδα · Επόμενη Σελίδα

Αρέσει σε %d bloggers: