Δεκέμβριος 24, 2013

Αλεξανδρινοί Ουρανοί

Posted in Μάχες, Ομηρικά Έπη, Ομηρκά Έπη tagged , , στις 2:18 ΜΜ από elzin


Αλέξανδρος Διογένης

Η  κοσμοϊστορική  πρώτη διαδικτυακή συνέντευξη του Αλέξανδρου στην Ομηρική Πολιτεία  και το δώρο του στον  νικητή του διαγωνισμού.

Βρήκαμε τον Αλέξανδρο στο μονοπάτια των αθανάτων των  αετών  και των αστεριών, τον ρωτήσαμε σε β΄ Ενικό  ευγενείας   και  μας απάντησε  ευθέως  σε όλα τα ερωτήματα  με τον τρόπο του μεγάλου στρατηγού  σε απαντήσεις  καθαρού ουρανού  αλεξανδρινής  διαυγείας .  Σύντομα λακωνικά και ουσιαστικά. Πάνω απ΄όλα  μας έχει απαντήσει αληθινά με την ίδια του την ζωή και την επιλογή.

Χαίρε μεγάλε στρατηγέ  των Ελλήνων!  Η πρώτη  ερώτηση  απορία από την Ομηρική Πολιτεία είναι η εξής:

  • Πως κατέκτησες των κόσμο;

-Τον κόσμο δεν τον κατέκτησα. Τον γνώρισα τον  ερωτεύτηκα  ως  έφηβος  και αυτός με αγάπησε σαν θεό του   τον ταξίδεψα  τον εξερεύνησα τον θαύμασα  γιατί ήταν στο πεπρωμένο μου και ο δρόμος της καρδιάς μου και ένας δρόμος με λεοντόκαρδη καρδιά.

Την καρδιά μου.

-Έχεις δεχθεί όμως και αρκετές  επικρίσεις για το έργο σου;

-Μόνο όποιος  δεν κάνει   τίποτα δεν κάνει  λάθος , έχω κάνει και λάθη . Το έργο μου κατανοείται  και εκτιμάται μόνο από τους  ισάξιους  και  ομοίους μου .

-Ποιος ήταν ο  άνθρωπος ή ο θεός που σε  επηρέασε περισσότερο στη ζωή σου;

-Εκτός από τους γονείς μου που ήταν ισχυρές προσωπικότητες και οι δυο  τους , ο Φίλιππος μου έδωσε την δύναμη και η Μυρτάλη Ολυμπιάδα τη μυστική  γνώση  που κατείχε, οι δάσκαλοι μου. Ο Αριστοτέλη,ς μου δίδαξε την λογική και ο Διογένης τη  ελεγχόμενη τρέλα .Θεός μου η Αθηνά παρ όλο που δεν την άκουσα πάντα   κάνοντας  όλα τα λάθη της  άγριας νιότης μου προσπαθούσα να γίνω σοφός  και να ενώσω όλες αυτές τις πλευρές και τις ισχυρές επιρροές.

-Ποιον  ορισμό θα έδινες για σένα με μια ΛΕΞΗ, τι είσαι, τι ήσουν;

-ΚΥΝΗΓΟΣ,  την  Εποχή των Ονείρων  ήμουν κυνηγός, την Εποχή των Ανέμων είμαι ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΣ

-Τι σημαίνει Ονειρευτής;

-Σημαίνει  την κατάκτηση  της Αθανασίας στην Αιωνιότητα του Πνεύματος. Την δυνατότητα να ταξιδεύεις στον χρόνο στον χώρο  με τα φτερά της Γνώσης. Να επιστρέφεις από την Δύση ξεκινώντας από την Ανατολή σοφότερος και ωριμότερος, ολοκληρωμένος.

-Επιστρέφεις από την Δύση ;

-ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ  με τα δώρα του Πνεύματος  μέσα από την ενοποίηση των δυνάμεων και των γνώσεων της φυσικής της μεταφυσικής της τέχνης της λογοτεχνίας της βιολογίας των μαθηματικών της μουσικής  της ιστορίας στη μεγάλη ΕΝΟΤΗΤΑ της εξελισσόμενης συνείδησης.

-Τι θα συμβούλευες τους σημερινούς νέους;

-Να διαβάζουν τα Ομηρικά Έπη, να τα μελετούν  και να τα χρησιμοποιούν  σαν φάρο  χάρτη και οδηγό στη  ζωή για να μη χαθούν.

-Για ποιο λόγο να το κάνουν αυτό;

-Γιατί μόνο έτσι μπορούν να γίνουν πολεμιστές και  ο μόνος τρόπος να ζήσεις  να πεθάνεις  να περπατήσεις  όρθιος σε αυτή τη  γαλαζοπράσινη μικρούλα γη είναι μόνο ως πολεμιστής , διαφορετικά σέρνεσαι  και απλώς φυτοζωείς.  Η  Αθηνά, την  πρώτη τάξη που έφτιαξε  στην αγαπημένη της πολιτεία ήταν την τάξη των πολεμιστών για να προστατεύουν να φυλάττουν να υπερασπίζονται  την χώρα και τους πολίτες της.

_Πολεμιστής σημαίνει  ΠΟΛΕΜΟΣ, δεν είναι πολύ κουραστικό  αυτό . Πόσο και γιατί να πολεμά κανείς δεν πρέπει να ξεκουράζεται .Πότε  και πως θα μιλήσουμε για την ΕΙΡΗΝΗ , δεν την χρειαζόμαστε;

-Πόλεμος σημαίνει  ΖΩΗ  και είναι ο πατέρας της . Η ζωή αρχίζει με μια πολεμική πράξη. Αυτή του σπερματοζωαρίου  βέλους  να κατακτήσει ένα  εύκαμπτο τόξο  ωάριο διεκδικώντας την ύπαρξη του . Ειρήνη  σημαίνει  ομοιόσταση ισορροπία των  συστημάτων των   λειτουργιών  της φυσικής  ύπαρξης και αρμονική  συνεργασία  μεταξύ τους. Είναι η μητέρα της ζωής και της φροντίδας της συντήρησης της,  αν δεν υπάρχουν όμως τα λευκά αιμοσφαίρια και τα αντισώματα να πολεμήσουν στην πρώτη δεύτερη και τρίτη γραμμή άμυνας  και επίθεσης του οργανισμού  δεν υπάρχει συνέχεια της ζωής . Θα μιλήσουμε για ειρήνη όταν υπάρχουν αρκετοί πολεμιστές για να την υπερασπιστούν. Άλλωστε  η λέξη πόλεμος προέρχεται από το πελεμίζω  πάλλω πάλλομαι  και το όνομα της  Παλλάδος Αθηνάς απαντάται στα Ομηρικά  Έπη συχνά.

-Πως βλέπεις την σημερινή κατάσταση τα προβλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο  είναι πολλά; Οι άνθρωποι παραπονιούνται  αγανακτούν  βρίζουν αυτούς που τους ανάξιους  αχυράνθρωπους που τους  κυβερνούν.

-Το να βρίζεις κάποιον σημαίνει πως  είσαι σε αδύναμη θέση. Δεν  μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο και κάθεσαι και βρίζεις. Δεν  διανοήθηκα ποτέ να χάσω τον χρόνο μου βρίζοντας τον Δαρείο και τους παλατιανούς του. Το  να παραπονείσαι σημαίνει πως έχεις ήδη ηττηθεί. Το να αγανακτείς επιβάλλεται ,  την κατάλληλη στιγμή για τον σωστό λόγο με τον ορθό τρόπο .

-Για το έθιμο με τα κάλαντα συμφωνείς ;Ποια  κάλαντα  θα έλεγες σήμερα ;

-Τα Ομηρικά φυσικά. Πάντα πρέπει να τα ψέλνουμε και να τα λέμε  όπως  τα χρόνια τα παλιά…Ο Όμηρος περνούσε από σπίτι σε σπίτι και τα έλεγε  με οδηγούς  κάποια μικρά  λιονταράκια  και παιδιά

_Τι δώρο υπόσχεσαι στον νικητή του διαγωνισμού;

_Τα Ομηρικά Έπη σε χρυσόδετους 2 τόμους  εκδόσεις Ιδεοθέατρον  μετάφραση Κ .Δούκα να τα διαβάζει τα ήσυχα βράδια σε μια   απαγγελία διαδικτυακή

και να μη λείπουν από κανένα σπίτι κανένα  πιθάρι καμιά σχολή και  καμιά σκηνή

Σε ευχαριστούμε πολύ Αλέξανδρε   άπαντες παρόντες  οι  πολίτες της Ομηρικής Πολιτείας

ΕΙΣΑΙ  πάντα ζωντανός   και  ζεις  και  στις δικές μας καρδιές  αθεράπευτα ονειροπόλος , αστέρι , ονειρευτής και κυνηγός μαζί.

Αλεξανδρινοί Αγερμοί

Απρίλιος 11, 2012

Τα όπλα του Ελληνισμού

Posted in Χωρίς κατηγορία tagged , στις 1:02 ΜΜ από elzin


Τα όπλα του Αχιλλέα

O Hρακλής, το Ίλιον και … η περσόνα!

Η ασπίδα του Αχιλλέα και …ο Ηρακλής!

Ο Αλέξανδρος και η Ασπίδα του Αχιλλέα!

Α. Ο δρόμος του ηγέτη

Α. Στα ίχνη του μεγάλου ηγέτη!

Α. Ο ηγέτης

1.Η αλχημιστική μέθοδος…των πολεμιστών!

2.Η Αλχημιστική μέθοδος…των πολεμιστών!

Η 3η …αλχημιστική μέθοδος!

Στην ασπίδα;

Τον ρώτησα, εννοείς, πως θα φτιάξω κάποια ασπίδα!
Αυτό ήταν ένα καινούργιο στοιχείο, που δεν το είχε αναφέρει την προηγούμενη φορά.
-Την ασπίδα ,δεν μπορείς να την φτιάξεις εσύ,
Την έχει δημιουργήσει ο Ήφαιστος για τον Αχιλλέα.
Μπορείς όμως να ρωτήσεις τον Οδυσσέα γι’αυτήν.
Την απόκτησε παλεύοντας με τον Αίαντα, μαζί με τα υπόλοιπα όπλα
του γιού της Θέτιδας.
-Μα. που θα μπορούσα να βρω τον Οδυσσέα;
ήταν το εύλογο ερώτημα μου.

-Όταν θα είσαι έτοιμος, και θα είναι κι’αυτός …θα συναντηθείτε …

Ιουνίου 11, 2010

Ο Ήλιος της Ελλάδος

Posted in ταινίες, Ομηρικά Έπη tagged στις 1:14 ΜΜ από elzin


https://i0.wp.com/i37.servimg.com/u/f37/11/37/18/83/dcover10.jpg

Αλέξανδρος: Ο στρατηγός των  ενωμένων Ελλήνων και …των Λακεδαιμονίων!

Υπερβόρειος,  ημίθεος, ακοίμητος φρουρός στη Πύλη του Βορρά!

Όταν… το Χόλλυγουντ εμπνέεται από την Ελλάδα στο βαθμό που μπορεί να την κατανοήσει...

Όλα αρχίζουν με τη ρήση του Βιργιλίου, «η τύχη βοηθά τους τολμηρούς» θέλοντας μας φέρει σε επαφή από τη πρώτη κιόλας στιγμή με την θρυλική προσωπικότητα του Μακεδόνα στρατηλάτη. Η ιστορία ξεδιπλώνεται στα μάτια των θεατών μέσω της αφήγησης του Πτολεμαίου, ο οποίος μας εξιστορεί τη ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου από τη γέννησή του το 356 π.Χ. ως το θάνατό του το 323 π.Χ. Γιος του Βασιλιά της Μακεδονίας Φιλίππου ΒΑ και της Ολυμπιάδας, ο Αλέξανδρος μεγαλώνει σε μία περίοδο μεγαλεπήβολων στόχων για την πατρίδα του, αλλά και μεγάλων προστριβών στο οικογενειακό του περιβάλλον. Αναπτύσσει την προσωπικότητά του και αποκτά παιδεία από μεγάλους δασκάλους της εποχής όπως ο Αριστοτέλης. Μετά τη δολοφονία του πατέρα του, ο 20χρονος Αλέξανδρος ανεβαίνει στο θρόνο. Σύντομα καλείται να εκπληρώσει τις φιλοδοξίες του πατέρα του εκστρατεύοντας εναντίων των Περσών και επιχειρώντας να εξαλείψει οριστικά την περσική απειλή για τους Έλληνες. Τελικά θα επιτύχει πολλά περισσότερα από τη νίκη ενάντια στο Δαρείο παρά τον πρόωρο όσο και αινιγματικό θάνατό του σε ηλικία 33 ετών.

Είναι μια ταινία καθαρά προσωποκεντρική, με έμφαση στους χαρακτήρες αποφεύγοντας τις επικές σκηνές μάχης, πράγμα ενδιαφέρον αλλά και παράδοξο, αν σκεφτούμε τις τάσεις του Hollywood. Η αφήγηση του Πτολεμαίου δείχνει αντικειμενική και αποτελεί τον άξονα πάνω στον οποίο κινείται η πλοκή. Από πλευράς ερμηνειών το cast τα πηγαίνει καλά, αν και υπάρχουν ορισμένες αντιρρήσεις όπως για παράδειγμα ποιος είχε τη λαμπρή ιδέα η Angelina Jolie να μιλά με μία προφορά σλαβική. Θα ξεχωρίζαμε πάντως τους Antony Hopkins και Val Kilmer, με τον Colin Farrel να ακολουθεί.  Μία ταινία που στο πλήθος της μπορείς και χάνεσαι με την μαγεία της από τις διδαχές του Αριστοτέλη, στις πλάνες τις Ανατολής, στα βάθη της Ινδίας και πίσω στα οράματα των ανθρώπων, στην αλαζόνα και την δύναμη του καθενός, στην αμαρτία του ονείρου, στην κατάκτηση του μεγαλείου αλλά και στην πτώση στα πιο βαθιά σκοτάδια του Άδη.

Η ταινία είναι ένα αφηγηματικό ταξίδι στην πορεία της ζωής του Μεγάλου Αλέξανδρου μέσα από τα μάτια του Πτολεμαίου, φίλου απ τα παιδικά χρόνια και συντρόφου του στην μάχη και την εκστρατεία για την κατάκτηση του κόσμου. Σταματώντας σε σημεία σταθμούς στην πορεία της ζωής του, η ταινία προσπαθεί να αποδώσει μια κινητήρια δύναμη στο τι ήταν αυτό που ώθησε τον Αλέξανδρο να εκστρατεύσει τόσο βαθιά στην Ανατολή, να κατακτήσει τον κόσμο, κάτι που το καταφέρνει άριστα. Παρουσιάζει σε κάθε σταθμό της ζωής του ένα όνειρο που μεγαλώνει, που εξαπλώνεται όπως οι κατακτήσεις του και που μεταλλάσσεται σαφώς προκειμένου να εξυπηρετήσει τους στόχους του ήρωα.
Σεναριακά η ιστορία έχει βάθος και απλότητα, παίζει με τα συναισθήματα των χαρακτήρων και δεν αναλώνεται απλά σε μια παράθεση επικών, αλλά άστοχων και ανούσιων διαλόγων. Το μεγαλύτερο και πιο θετικό στοιχείο του σεναρίου είναι πως είναι διακριτικά τολμηρό απέναντι σε προκλητικούς διαλόγους και στο σύνολο του χειρίζεται θαυμάσια το υλικό πιστό στο πνεύμα της εποχής του και της ιστορίας που παρουσιάζει.
Οι λεπτομέρειες στην ταινία είναι ιδιαίτερα προσεγμένες και περισσότερο εμφανής στα κοστούμια και τα σκηνικά. Υπάρχει μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα για κάθε πόλη, κάθε τοπίο, κάθε μία απ τις μάχες, κάθε μία από τις φυλές που στο διάβα της μας συστήνει η ιστορία. Αυτό προσδίδει στην μεγαλειότητα των κατακτήσεων και στην επέκταση της εκστρατείας. Σαφή βαρύτητα δίνεται στην Βαβυλώνα, στην ομορφιά της Ανατολής, στην πόλη που έκλεψε την καρδιά του Αλέξανδρου, αυτήν που νιώθει περισσότερο σαν σπίτι του. Σε αντιπαράθεση οι υπόλοιπες πόλεις μοιάζουν μικρές και ασήμαντες, μαρτυρία στον πόθο του να βρει ένα μέρος που να μπορεί να το νιώσει πραγματικά δικό του.
Η σκηνοθεσία στο σύνολο της δεν παύει να χρησιμοποιεί εμφανείς συμβολισμούς σε κάθε πλάνο της, ιδιαίτερα όταν αυτό είναι υπό οπτική γωνία των ηρώων. Δίνει βάση στην ιστορία, στις εικόνες και τους μύθους, στα έθιμα και τους οιωνούς της εποχής. Χρησιμοποιεί μεγαλειώδη πλάνα όπου χρειάζεται, οικεία για τις ιδιωτικές και ενδόμυχες σκηνές, αλλά και δεν διστάζει να πέσει στην μάχη ορμώμενη στους αντιπάλους.
Οι δύο σκηνές μάχης είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακές. Βάση δίνεται στην μάχη των Γαυγαμήλων και την στρατηγική του Αλέξανδρου με χρήση υπότιτλων για το ποιο σημείο της μάχης παρουσιάζεται (πχ Mecedonian Centre, Macedonian Left). Αυτή η έξυπνη μετάβαση από το ένα σημείο στο άλλο βοηθά τον θεατή και κάθε άλλο παρά τον αποσπά από το θέαμα της μάχης. Η κάμερα πετά ψηλά και βυθίζεται στην σκόνη του μακελιού προσπαθώντας να ξεχωρίσει σιλουέτες μαχόμενων στρατιωτών, παίρνει τον ρόλο τους πολεμώντας και αυτή και παραμένει ασταθής πάνω στο τρεμάμενο έδαφος του πεδίου της μάχης.
Στον αντίποδα η μάχη στην Ινδία δεν θα μπορούσε να ήταν πιο διαφορετική. Εκεί δεν υπάρχει στρατηγική, δεν υπάρχει σχέδιο, υπάρχει μόνο το πλήθος που σφάζεται για ένα όνειρο που έχει πια εξανεμισθεί. Ο θρίαμβος έχει χαθεί και υπάρχει μόνο θάνατος και αίμα, είναι η στιγμή που πεθαίνει το μεγάλο όνειρο, σαν ένα τοίχος που υψώνεται και σταματά την πορεία του ήρωα. Δεν είναι τυχαίο πως η κάμερα πλέον δεν πετά ψηλά, παρά μένει εσώκλειστη στο κλειστοφοβικό περιβάλλον του δάσους, χτυπιέται και σπρώχνεται αριστερά και δεξιά χωρίς ενθουσιασμό και μένος.
Το ατού της ταινίας είναι αδιαμφισβήτητα η σκηνοθεσία που με τις γωνίες λήψεις που έχει επιλέξει ο Stone για κάθε σκηνή δίνει με ευκολία τα συναισθήματα των ηρώων, από την παιδικότητα και την ανεμελιά, στις ευθύνες και τις ρήξεις, στην γέννηση της εκστρατείας, στην κατάκτηση της Ανατολής, στην κατάρρευση του ονείρου στην Ινδία και στο τέλος τον θάνατο. Σύμμαχος στα πλάνα του σκηνοθέτη είναι η φωτογραφία και ο φωτισμός που παίζει υπέροχα με τις σκιές που έρχονται στην ιστορία να στοιχειώσουν τον ήρωα.
Ερμηνευτικά ο Colin Farrell είναι σίγουρα η έκπληξη της ταινίας, παρουσιάζοντας ένα Αλέξανδρο με βάθος εξερευνώντας πολλές πτυχές του χαρακτήρα του, αλλά εμμένοντας ενοχλητικά ίσως στον Αλέξανδρο-αλαζόνα και τον Αλέξανδρο-παιδί πιο πολύ απ όσο θα έπρεπε. Η Angelina Jolie φέρνει στο φως μια Ολυμπιάδα περισσότερο ένοχη και πανούργα κάνοντας το όμως διακριτικά και υπό την σκοπιά της καλής μητέρας δίνοντας στον χαρακτήρα της μια σκοτεινή πλευρά η οποία αφήνει ερωτηματικά για το αν θέλει ο θεατής να την αγαπήσει ή να την μισήσει. Ο Φίλιππος του Val Kilmer είναι εύστοχα άσχημος και σχετικά ρηχός, υπερβολικός σε κάποια σημεία αλλά παρόλα αυτά πιστός στο κλίμα της ταινίας. Ένας γηραιός Anthony Hopkins φέρνει στον καίριο ρόλο του αφηγητή την σοφία των χρόνων του, τα βάρη και τις ενοχές της ζωής του με τρόπο που του επιτρέπει να επέμβει στην ιστορία και να αναρωτιέται για τα κίνητρα του βασικού ήρωα. Πράγματι αυτή η ευρεσιτεχνία που εφαρμόζεται στο σενάριο είναι και αυτή που το διακρίνει μιας και κανείς δεν μπορεί να ξέρει την πραγματική έκταση των πράξεων του καθένα όπως αυτός μόνο τις σχεδιάζει στο μυαλό του.
Ο Ηφαιστείων του Jared Leto είναι χλωμός ερμηνευτικά και απλός σαν χαρακτήρας, η Ρωξάνη της Rosario Dawson έχει πνεύμα και ορμή αλλά μένει πολύ σωστά στο περιθώριο μιας και δεν έχει να προσφέρει πολλά στην ιστορία, ο Αριστοτέλης του Christopher Plummer αφήνει το στίγμα του προσφέροντας με απλότητα τις διδαχές του στις οποίες επιστρέφουν οι ήρωες μας, ενώ το υπόλοιπο cast είναι ένας συνδυασμός όχι πάντα ξεκάθαρων χαρακτήρων και προθέσεων οι οποίοι δεν παύουν όμως να εξυπηρετούν την προώθηση της ιστορίας.
Μια μεγάλη πληγή της ταινίας είναι οι προφορές… Υπάρχει μια διάνθιση διαλέκτων η οποία είναι ευπρόσδεκτη από διαφορετικές φυλές, αλλά ενοχλητική μέσα στον πύρινα των Ελλήνων. Μέσα από αυτές ξεχωρίζουν αυτές των Angelina Jolie και Rory McCann (Κρατερός). Από την πλευρά της τέτοια χρήση διαλέκτων μπορεί να δικαιολογηθεί μέσα στην ταινία όταν αυτή παρουσιαστεί με την σκοπιά του διχασμού που πάντα υπάρχει στο υπόβαθρο της ιστορίας, αυτό όμως όσο σοφά μπορεί να ερμηνευτεί από μια φιλοσοφική προσέγγιση της πορείας του Αλέξανδρου, δεν είναι αρκετά προσεγμένο για να γίνει αποδεκτό από τον θεατή.

Η μουσική που έχει γράψει ο Βαγγέλης Παπαθανασίου πλημμυρίζει μελωδικά την εικόνα με την απλότητα της. Ταξιδεύει μαζί με την ιστορία παραθέτοντας μια πληθώρα μουσικών θεμάτων που εναλλάσσονται άψογα μεταξύ τους χτίζοντας μία άριστη συνέχεια με δυναμικούς αλλά και μελωδικά τρυφερούς σταθμούς. Είναι επική, ατμοσφαιρική, σαγηνευτική και συγκινητική και δουλεύει θαυμάσια με την εικόνα. Συνοδεύει την ταινία μόνο εκεί που χρειάζεται και δεν κουράζει με υπερβολές αλλά ούτε και επαναλήψεις.
Στο σύνολο της η ταινία έχει όλα τα στοιχεία που μπορούν να την κάνουν ένα έπος θριάμβου αφιερωμένο σε έναν άθρωπο που έπλασε με την χαρισματικότητα του μια αυτοκρατορία στα σύνορα του τότε γνωστού κόσμου. Η ταινία όμως δεν μένει εκεί, αλλά προχωράει ένα βήμα πιο κάτω. Χτίζει τον μύθο με σκοπό να τον διασκορπίσει, φεύγει μακριά από τα τετριμμένα επικά παραμύθια και παρουσιάζει τον μόχθο του ανθρώπου, δεμένου στην μοίρα να μην φτάσει ποτέ στο μεγαλείο των θεών, χωρίς όμως να παύει στιγμή να ονειρεύεται.Κριτική του Αλέξανδρου Πατεράκη

https://i0.wp.com/thumbnail028.mylivepage.com/chunk28/700664/515/small_%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%95%CE%A1%CE%99%20%CE%A4%CE%97%CE%A3%20%CE%92%CE%95%CE%A1%CE%93%CE%99%CE%9D%CE%91%CE%A3.jpg.jpg

………………………………………….Το αστέρι του Βορρά!

Μείνε στην Πύλη,  Φρυκτωρός,  πρωτοπαλίκαρο των Ελλήνων, με την γυναίκα σου την Ιφιγένεια, αγαπημένη σύντροφο να προστατεύει από αριστερά την καρδιά και μην αφήσεις κανένα εχθρό της Ελλάδος να διαβεί. Η ασπίδα του Αχιλλέα να ενεργοποιηθεί και κάθε σκεπτομορφή που καταδυναστεύει το μυαλό των Ελλήνων να καταστραφεί!


Αρέσει σε %d bloggers: