Νοέμβριος 7, 2015

Κύκλοι Εποχών

Posted in ταινίες στις 8:18 ΜΜ από elzin


Άνοιξη,   Καλοκαίρι  Φθινόπωρο Χειμώνας….

Που πας βατραχάκι με τέτοιο καιρό;

Ξεκινάει από το κύτταρο, ο Ντουκ, για να φθάσει στο πολλαπλασιασμό του, στην γέννηση της νέας ζωής.
Ένα νησάκι καταμεσής μιας λίμνης, παραλληλίζεται σε όλα τα συγγράμματα της βιολογίας ως «προσομοιάζον» στην κυτταρική κατασκευή.
Ένας ανθρωπος,ενας μοναχός πάνω σ’αυτό, είναι ένας πυρήνας γνώσης,
ικανόςνα συμπυκνώσει, ολόκληρο τον κόσμο και από τον λόγο του να προέλθει ο «χρωμοσωματικος διπλασιασμός» στο πρόσωπο του μαθητή του
Στο κέντρο της νησίδας ένας ναός, ο ίδιος ο θεός.
Καθώς εκμαιεύεται η ζωή από το Ον, αρχίζει να διαπλάθεται και το πρόσωπο , η υπόσταση του
Από την αρχή του φιλμ πόρτες ανοίγουν και κλείνουν.
Ακόμη και η ερωτική πράξη απαξιεί την διέλευση μιας ανεξήγητης θύρας στη μέση του πουθενά.
Πόρτα και»αυλαία της θεατρικής πράξης», ένταξη σε κανονικές διαδικασίες.
Στριμωγμένος ο ανθρώπινος βίος απαιτεί τους κανόνες για την νοηματική πληρότητα.
Γύρω η φύση δίχως πόρτες, δίχως περιορισμούς.
Φαινομενικά τουλάχιστον.
Τα έμβια όντα απαιτούν σεβασμό ανταποδίδοντας την υπόκλιση στον άνθρωπο.
Είμαστε καταδικασμένοι να κουβαλάμε την δημιουργία σαν σταυρό στους ωμούς μας, μόνη δυνατότητα για την ερμηνεία του κόσμου.
Αυτός επιμένει να κρύβει τα μεγάλα μυστικά του στις πολύ μικρές εικόνες της φύσης, στην καθημερινότητα της, που σαν φίδι ξεγλιστράει από την αντίληψη μας .
Αν την αιχμαλωτίσουμε,
τότε θα πιάσουμε μια στιγμή το νόημα του κόσμου
Κεχαγιάς Βασιλης, Σινεκριτική

Που πας βατραχάκι… με τέτοιο καιρό!

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ

Advertisements

Σεπτεμβρίου 8, 2015

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΛΥΡΑΡΗ

Posted in τραγούδια tagged στις 8:58 ΜΜ από elzin


ΟΜΗΡΟΣ 2015 ΟΜ

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΛΥΡΑΡΗ
Σα θες λυράρης να γενείς να φύγεις γι΄άλλα μέρη
άσπρο μου περιστέρι και μη σε δει κανείς.

Ν΄αφήσεις ότι αγαπάς κι ότι έχεις συνηθίσει
και όπου σε ξορίσει η μοίρα σου να πας.

Ντούρου-ντούρου ντούρου-ντούρου ντα
το γυαλό ρωτώ για σένα και δεν απαντά.

Ψάξε να βρεις το μαγικό τ΄άγριο σταυροδρόμι
μεσάνυχτα ακόμη σε τόπο ερημικό.
Με τη λεπίδα μαχαιριού κάμε στο χώμα γύρα
κι αρχίνισε τη λύρα στο φως του φεγγαριού.

Από τον κύκλο να μη βγεις σαν έρθουν οι δαιμόνοι
όταν κοντοσιμώνει το άστρο της αυγής.
Δώσε τους αίμα μια σταλιά και στη δική σου λύρα
κι άκου σκοπούς πλημμύρα μεσα στη σιγαλιά.

Ντούρου-ντούρου ντούρου-ντούρου ντα
και την ομορφιά του κόσμου ποιος τη νταγιαντά.

Στο πρώτο φως του πρωινού που το όνειρο θα σβήσει
θα ΄χεις τη γη αφήσει για χάρη του ουρανού
Θα νιώθεις από δω κι εμπρός μέσα στον κόσμο μόνος
προίκα σου θα ΄ναι ο πόνος κι εσύ καλός γαμπρός.

Θα ακούς του χρόνου τη ροή τον ήχο των πραμάτων
σεβντάδων και θανάτων την κρύφια τη βοή
και θα τροχίζουν τον καιρό τση λύρας οι δαιμόνοι
κι εσύ σφυρί κι αμόνι φωτιά με το νερό.

Ντούρου-ντούρου ντούρου-ντούρου ντα
με τα αγρίμια και τα λάφια νιώθω πιο κοντά.

Θα σπάσει ήλιε μου χρυσέ τση λύρας σου το τέλι
δαιμόνοι σαν αγγέλοι θα κλάψουνε για σε
κι από το δάκρυ τους πηλό στο πρόσωπο θαβάλω
κι ένα Θεό μεγάλο θα φτιάξω να γελώ.

Ντούρου-ντούρου ντούρου-ντούρου ντα
κι οΘεός ανθρώπου δάκρυ πίνει και γλεντά.

Αν μια φωνή δε σε καλεί μην πας στο πανηγύρι
στο σπίτι νοικοκύρη σε θέλουν οι πολλοί
Είναι η λύρα μια πληγή μαχαίρι το δοξάρι
κόρη και παλικάρι στου χρόνου την πηγή.

Ντούρου-ντούρου ντούρου-ντούρου ντα
χόρεψε μέχρι να σπάσεις τον παλιονοντά.

Στίχοι- Μουσική: Δ. Αποστολάκης
Ερμηνεία:ΨΑΡΑΝΤΩΝΗΣ & Δ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ
ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ

Δεκέμβριος 29, 2014

ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ

Posted in τραγούδια tagged στις 9:41 ΜΜ από elzin


ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ Γ ΝΑΥΣ

ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ:Οι Νήες της Ομηρικής Πολιτείας
Ομηρικά Πλοία εν πλω
σε μονοπάτι ολυμπιακό

Προηγούμενη σελίδα · Επόμενη Σελίδα

Αρέσει σε %d bloggers: